Definicja 4

Systemy szczególnie złożone wykazują skłonność do zachowywania równowagi labilnej. Równowaga labilna systemu jest utrzymywana przez wzajemne oddziaływania na siebie dodatnich i ujemnych pętli sprzężeń zwrotnych. Pętle dodatnie są pętlami wzrostu, wzmacniania efektów systemu i tym samym odchylenia od stanu równowagi. Pętla ujemne są pętlami równowagi, poszukującymi celu, bazują zwykle na kompensowaniu różnic pomiędzy normą, wyznaczającą cel działania systemu, a stanem aktualnym. Na tym tle należy zauważyć występującą w każdym systemie tendencję do osiągania pewnego ustabilizowanego poziomu efektywności przy uwzględnieniu zasady ekwifinalności, tj. dążeniu systemu do osiągania stanu końcowego, który jest różny i niezależny od warunków początkowych. Jest to zwykle poziom mieszczący się gdzieś pomiędzy maksymalną a minimalną efektywnością. Wprowadzając do systemu pewne zmiany można dokonać krótkookresowej poprawy jego efektywności – jednocześnie powoduje to takie zmiany, które w okresach dłuższych doprowadzą do obniżki efektywności. W następstwie tego podwajamy wysiłki dla uzyskania krótkookresowej poprawy efektu, aby długookresowo uzyskać obniżkę efektu itd. Klasycznym tego przykładem jest skłonność wszystkich przedsiębiorstw do nadmiernego inwestowania, co powoduje efekt krótkookresowy, natomiast w dłuższych okresach obniża ogólną efektywność działania przedsiębiorstwa.
tworzenie stron nowy targ

(c) symulacjakomputerowa.biale.lapy.pl